ടീച്ചറിന് ഒന്നുമറിയില്ല

ഒന്നാം ക്ലാസിലെ ഓമനടീച്ചറി-
നൊന്നുമറിയില്ല കഷ്ടമമ്മേ!
ആനയ്ക്കു നിറമെന്തെന്നറിയാത്ത ടീച്ചർക്കു
ഞാനാണു ചൊല്ലിക്കൊടുത്തതിന്നുത്തരം.

ഉപ്പായിക്കു വിശപ്പില്ല

ഉപ്പായിച്ചേട്ടനു തെല്ലും വിശപ്പില്ല
എപ്പോഴുമിങ്ങനെതന്നെ പാവം!
നേരം വെളുത്തിട്ടിങ്ങന്തിയാകും വരെ
കാര്യമായൊന്നും കഴിച്ചതില്ല.

കാലത്തരക്കലം കഞ്ഞിമാത്രം മോന്തി
പത്തുമണിക്കു പത്തിഡ്ഡലിയും
ഉച്ചയ്ക്കു മുന്പൊരു ചക്കപ്പഴം തിന്നു
ചക്ക പഴുങ്ങിയടിക്കും മുന്പേ.
ഊരിലെ കല്യാണസദ്യയുണ്ടിട്ടിങ്ങു
പോരും വഴിക്കു രണ്ടേത്തപ്പഴം,
പച്ചക്കറി വാങ്ങാൻ ചന്തയിൽ ചെന്നപ്പം
തഞ്ചത്തിൽ കിട്ടിയ പൂവൻപഴം,
നാലുമണിക്കു നല്ലോലനും കൂട്ടീട്ടു
നാഴിയരിയുടെ ചോറുമുണ്ടു.

ഇത്രയും മാത്രം കഴിച്ചിട്ടു വീടിൻറെ
ഉമ്മറത്തുപ്പായി ചിന്തിച്ചിരിപ്പായി
വല്ലതും കാര്യമായ് തിന്നണന്നുണ്ടേലും
തെല്ലും വിശപ്പില്ലേലെന്തു ചെയ്യും?

കഥ കേട്ടോ! മാളോരേ!

കുഴിയാനക്കുഴിയില്‍ വീണൊരു 
വലിയാനക്കൊമ്പനെയിന്നലെ
വഴിപോക്കരെറുമ്പുകള്‍ ചേര്‍ന്നൊരു 
പനനാരില്‍ കെട്ടിവലിച്ചി-
ട്ടെലിമാളക്കൊട്ടിലിലാക്കിയ
കഥ കേട്ടോ! മാളോരേ!

(കേരള സംസ്ഥാന ബാലസാഹിത്യ ഇൻസ്റ്റിറ്റൂട്ട്  ഈയിടെ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച കഥ കേട്ടോ മാളോരേ! എന്ന എൻറെ കവിതാ സമാഹാരത്തിലെ ശീർഷകകവിത)

മിണ്ടാതിരിയെട! ചെണ്ടേ!

മിണ്ടാതിരിയെട! മിണ്ടാതിരിയെട!
ചെണ്ടേ നിന്നെ തല്ലും ഞാൻ
തല്ലാതിരിയെട! തല്ലാതിരിയെട!
തല്ലുംതോറും മിണ്ടും ഞാൻ.

എന്തുണ്ടു കാക്കേ!

എന്തുണ്ടു കാക്കേ!

എന്തുണ്ടു കാക്കേ! വിശേഷങ്ങൾ

കൂട്ടിലങ്ങെല്ലാർക്കുമിപ്പോൾ

സുഖം തന്നെയല്ലയോ?

കൂട്ടിലെന്തോന്നു വിശേഷമെൻ മക്കൾക്കു

കൂട്ടിവായിക്കാനറിയില്ല കഷ്ടമേ!

അക്ഷരം ചൊല്ലിക്കൊടുത്തു മടുത്തു ഞാൻ

രക്ഷയില്ലെന്തോന്നു ചെയ്യേണ്ടു ഞാനിനി

കാ കാ യെന്നോതുമൊരുത്തനന്നേരത്തു

കൂകൂയെന്നോതുന്നു മറ്റൊരുത്തി

പാവം! പാവ!

പാവം! പാവ!

കണ്ടോ എന്റെ പാവ?

എന്തു നല്ല പാവ

കണ്ടാൽ കൊതി തോന്നും

മിണ്ടില്ലയ്യോ! പാവം!

അയ്യയ്യയ്യാ! നെയ്യപ്പം

അയ്യയ്യയ്യാ! നെയ്യപ്പം

തിന്നാതയ്യോ വയ്യിപ്പം

തിന്നാലുടനെ ഞാനിപ്പം

ചെയ്യാം വേലകൾ നിന്നൊപ്പം

എന്നാൽ പിടിയെട! നെയ്യപ്പം

മതിയാവോളം തിന്നിപ്പം

തിന്നു കഴിഞ്ഞി‌ട്ടെന്നൊപ്പം 

ചെയ്യട! വേലകൾ നീയിപ്പം

അയ്യയ്യയ്യോ! നെയ്യപ്പം

എല്ലാം തിന്നു കഴിഞ്ഞപ്പം

വയറു നിറഞ്ഞൊരു വല്യപ്പം

ഒന്നും ചെയ്യാൻ വയ്യിപ്പം.